little window on my little world

   On 11 December 1957, Beckett heard from Con Leventhal, that his wife and Beckett's own former love, Ethna MacCarthy, was suffering from terminal cancer of the throat. He was utterly devastated. He wrote immediately to ask whether there was any specialist whom they could consult or any form of specialised treatment that they could obtain, either in Britain or America, adding "I need' nt tell you you may count on me financially up to the limit". He was to repeat this offer on several subsequent occasions.

   From December until Ethna's death eighteen months later, Beckett wrote her long, sometimes very beautiful letters, which can only be described as touching love letters written to someone for whom he had never lost his feelings of deep affection. Uncharacteristically, he deliberately padded his letters out with what he called "my silly news" so as to interest and entertain her while she was ill at home or in hospital: "I suppose the best I have to do", he wrote to her, "is to open for you my little window on my little world."

~ Damned To Fame-The Life of Samuel Beckett, by James Knowlson (p.442)

~ Η φωτογραφία είναι από εδώ.

Portrait of Wally (2012)

ταινίες

A Christmas Tale (2008) 

(μια περίεργη, όμορφή ταινία, με τον τρόπο που μπορεί μια γαλλική ταινία να είναι περίεργη και όμορφη μαζί)

The Life of Emile Zola (1937)

(o οποίος πέθανε από αναθυμιάσεις του μαγκαλιού στην κρεβατοκάμαρά του τη νύχτα)

Il y a longtemps que je t'aime (2008)

 
 Μήπως θα πρέπει να βαθμολογώ τις ταινίες; Αυτή θα έπαιρνε 10 (στα 10)

ταινίες

 

rush (2013)

 Να η απόδειξη πώς μια ταινία μπορεί να είναι από τις καλύτερες (στο ατομικό μας σύμπαν, πάντα) ενώ έχει ένα θέμα που δεν σ' ενδιαφέρει καθόλου.
Οι ταινίες είναι παραμύθια. Κι όταν ο παραμυθάς σε καθηλώσει για δυό ώρες στη θέση σου, σε κάνει να βγαίνεις κάθε τόσο από την υπόθεση και να σκέφτεσαι ω-δες πώς το έδειξε αυτό, τότε αυτή τη λες μια κυριολεκτικά καλή ταινία.
(Το Rush λέει την ιστορία του Νίκυ Λάουντα, λίγο πριν και λίγο μετά το ατύχημα.)

summer hours (2008)

Wu Qingyuan (2006)

at the city

O Henri Hayden (1883-1970) έγινε φίλος-για-πάντα του Σάμιουελ Μπέκετ όταν συναντήθηκαν στο χωριό Ρουσιγιόν της Νότιας Γαλλίας όπου είχαν καταφύγει με τις συντρόφους τους κατά την διάρκεια του πολέμου (1942-1945).

Ο πρώτος, κουβαλούσε τα πινέλα του και ζωγράφιζε μεσα στη φύση ενώ δίπλα του ο Μπέκετ, ο οποίος είχε περάσει μέρες και μήνες μέσα στα μουσεία της Ιρλανδίας, του Λονδίνου, της Γερμανίας και του Παρισιού, και είχε διαβάσει σωρούς βιβλίων τέχνης,  δούλευε στη γη.

η τέχνη που ευφραίνει

O Jack Butler Yeats (1871-1957) ήταν ο αδελφός του ποιητή. Ο Μπέκετ-αυτός ο τόσο μοναχικός και δύσκολος άνθρωπος, τον είχε σε πολύ μεγάλη εκτίμηση σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Γεννημένος το 1906, γύριζε πάντα κοντά στον ζωγράφο και έπαιρνε δύναμη από τα έργα του κι από τις κουβέντες τους.

~ ο πίνακας Queen Maeve Walked Upon this strand

να μου γράφεις, έστω και βαδίζοντας

Τα -αντικειμενικά μιλώντας- είκοσι καλύτερα βιβλία που υπάρχουν στο (*) σύμπαν είναι

εκείνα που για να τα πιάσω στα χέρια μου σκαρφάλωσα σαν τη μαιμού στη βιβλιοθήκη των γονιών μου, που τα φύλλα τους ήταν κίτρινα και τραχιά και μύριζαν. Εκείνα που τα έκρυβα όταν άκουγα τα κλειδιά στην πόρτα, γιατί "πάλι διαβάζεις;". Εκείνα -τα άρλεκιν, ναι, και τα μπελ, που διάβασα ξαπλωμένη τα καλοκαίρια σ'έναν παλιό καφέ δερμάτινο καναπέ στη βεράντα ενός σπιτιού ασοβάτιστου με τοίχους από τούβλα. Εκείνα που με συντρόφεψαν στα λεωφορεία, στα τραίνα, στα ταξίδια. Εκείνα που, όταν πνιγόμουν, άπλωσα το χέρι και τα άνοιξα, και σώθηκα, με τις ιστορίες τους, από το μυαλό μου.

Η Maeve Bincy και ο Τσίρκας, ο Σεφέρης και ο Peter Tremayne, ο Εμπειρίκος και η Ευγενία Φακίνου. Κάθε όνομα φέρνει στη μνήμη έναν τίτλο, κάθε τίτλος -πριν από το περιεχόμενο- φέρνει στο νου στιγμές -όμορφες- της ζωής μου. Η ζωή μου, ναι, είναι μια βιβλιοθήκη. Ότι έζησα είναι συνδεδεμένο με μιαν υπόθεση, μια ιστορία, ένα βιβλίο.

(*) δικό μου

-επειδή η ανάγνωση δεν χωράει σε λίστες-

Ζήτω οι λίστες που δεν υπάρχουν. Που τις αφήνεις στη μέση και πιάνεις την ανάγνωση.





Να μια λίστα:

Aλεξανδρινό Kουαρτέτο του Λώρενς Ντάρρελλ (4 βιβλία σε μετάφραση Αιμίλιου Χουρμούζιου)

Ακυβέρνητες Πολιτείες του Στρατή Τσίρκα (3 βιβλία)
Τι γυρεύω εδώ του Bruce Chatwin
Μέρες Ε του Γιώργου Σεφέρη (αλλά και όλες οι Μέρες, και τα 7 βιβλία)
Το έβδομο ρούχο της Ευγενίας Φακίνου (αλλά και το Για να δει τη θάλασσα, και το Οδυσσέας και Μπλουζ, και Το τραίνο των Νεφών. Και Η Μεγάλη Πράσινη-φυσικά.)

Ένα μωβ ταξί του Μισέλ Ντεόν

Αιχμάλωτος του Λίκνου του Κριστιάν Μπομπέν (αυτό έπρεπε να το βάλω πρώτο-μάλλον. Δεν έχω διαβάσει βιβλίο περισσότερες φορές απ'αυτό. Ούτε ποτέ έχω χαρίσει τόσες φορές ξανά το ίδιο βιβλίο.)

To μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας του Ζαν Κλώντ Ιζζό
Ο πρώτος άνθρωπος του Αλμπέρ Καμύ (χμ, μήπως Αυτό έπρεπε να βάλω πρώτο;)
Ένας ευτυχισμένος θάνατος του Αλμπερ Καμύ (ε ναι, θα βάλω δύο βιβλία του ιδίου στην ίδια λίστα)
Έτσι ισχυρίζεται ο Περέιρα του Αντόνιο Ταμπούκι

Ο φύλακας στη σίκαλη του J.D.Salinger

Το ακριβό φαρμάκι της Mary Webb

Η αίθουσα του θρόνου του Τάσου Αθανασιάδη (και οι Φρουροί της Αχαίας, και τα Παιδιά της Νιόβης)

Η εξόριστη της Περλ Μπάκ (και όλη, όλη η Περλ Μπακ, που μου γνώρισε την Κίνα και δημιούργησε έτσι ένα νησί απόλαυσης στη ζωή μου)

Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο του Μαρσέλ Προυστ (γιατί Κι αυτός περνούσε την ώρα του χαζεύοντας τις αχτίδες του ήλιου να φωτίζουν τους κόκκους της σκόνης μέσα στο υπνοδωμάτιο) 

Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας του Γκαμπριελ Γκαρσία Μάρκες

Οι Maytrees της Annie Dillard

όλα τα βιβλία της Maeve Binchy

ο Ρόμπερτ Βάλσερ

ο Βικέλας
ο Μεγάλος Ανατολικός του Αντρέα Εμπειρίκου

οι  ιστορίες με την Αδελφή Φιντέλμα του Peter Tremayne

στου Χατζηφράγκου του Κοσμά Πολίτη

η Μεθυσμένη Πολιτεία του Σωτήρη Πατατζή

τα ποιήματα της Μάτσης Χατζηλαζάρου
ένας καταιγισμός, βιβλία, βιβλία

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ο τίτλος να μου γράφεις, έστω και βαδίζοντας προέρχεται από το βιβλίο του Δ.Π.Παπαδίτσα, Επιστολές στον Ε. Χ. Γονατά 1960-1965

Ποια είναι τα δύο βιβλία που θα παίρνατε μαζί σας σ'ένα έρημο νησί;
Ποιο βιβλίο θα σώζατε αν καιγόταν το σπίτι σας;
Ποιο βιβλίο διαβάσατε εκατό χιλιάδες διακόσιες εικοσιτέσσερις φορές;
Ποια βιβλία έρχονται στο μυαλό σας όταν σκέφτεστε α, τα βιβλία μου;
Τέτοιες σημαντικές ερωτήσεις. Με απαντήσεις άλλες κάθε φορά.
Γιατί τα καλύτερα βιβλία είναι αυτά που όταν τα διαβάσαμε μας θεράπευσαν. Που μπορεί σε κάποια άλλη στιγμή της ζωής μας να μας φανούν αδιάφορα. Ή μπορεί πάλι, κάθε φορά που τα ανοίγουμε να μένουμε το ίδιο άναυδοι-από την απόλαυση, όπως την πρώτη φορά.
Τα πράγματα είναι πολύ πολύπλοκα.
Τα πράγματα είναι απλά. Ανοίγεις ένα βιβλίο και διαβάζεις.

***

Συμμετοχή σε δι-ιστολογικό αφιέρωμα με τίτλο “Η ανάγνωση δεν χωράει σε λίστες”. Συμμετέχουν ακόμα:

Αναγεννημένη
Kizilkum
Rubies & Clouds – ΑΝΩΝΥΜΟΣ
Rubies & Clouds – Nefosis
Rubies & Clouds – RoubinakiM
Το Ιστολόγιο του Ερυθρού Καγκουρώ
Σημειωματάριο
Ο ήχος του Ανέμου
kospanti
Ο Βιβλιοθηκάριος
Τσαλαπετεινός
Γιώργος Μπουλακακης
Κυνοκέφαλοι
Ιφιμέδεια

West Is West (2010)

Inside Llewyn Davis (2013)

Να μην κάνεις πίσω, να μην παζαρεύεις, να μην διαπραγματεύεσαι. Να κυνηγάς το όνειρό σου. Κι ας βλέπεις το γκρεμό.

Instructions Not Included (2013)

Herb & Dorothy (2008)

Encore (1951)

χωρίς τίτλο

Κοίταξες το μικρό μου μπόι
 
και μαχαίρια τα μάτια σου

με έριξαν στον Καιάδα της περιφρόνησης.

Ήμουν νάνος και το γνώριζα.

Της καρδιάς μου το χαμόγελο

δεν μπόρεσες να δεις.

Της ψυχής μου το μεγαλείο

δεν μπόρεσες να διακρίνεις.

Κοίταξες του σώματός μου τα κιλά.

και φωτιά τα μάτια σου με κατάκαψαν.

Του μυαλού μου το μέγα φτερούγισμα,

δεν μπόρεσες να διακρίνεις.

Ήθελες να με ρίξεις στον Καιάδα.

Σε λυπήθηκα,αλήθεια τι ήσουνα;

Ανόητος ή φασίστας;

Δεν προσευχήθηκα ποτέ για τη σάρκα μου.

Για μάτια, για χείλη, για μαλλιά.

Πάντα προσεύχουμαν για το χαμόγελο.

ένα χαμόγελο που ακουμπούσε

το μαγικό ραβδί της αγάπης.

Αυτό που μεταμόρφωνε τα πάντα.

Αχ να μπορούσε να σε μεταμορφώσει;

Να μπορέσεις να δεις τη χαρά,

στο ταπεινό χαμόγελο της μαργαρίτας.

Στα φύλλα του χαμομηλιού.

Στις δροσοστάλες του δειλινού..

στη χλόη που πατάς και όμως χαίρεται.

Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά.

χειμώνας

Σήμερα έκανα λίγο γκάρντενιγκ, δλδ καθάρισα τα ξερά κλαδιά και φύλλα από τις 5 γλάστρες μου. Σε 5 λεπτά. Τώρα έξω είναι όμορφα υγρά καφέ και γκρί.
Μακάρι να σταματούσε ο χρόνος σε μέρες που είναι ήσυχες, ήρεμες, ασφαλείς. Όσα φοβάμαι να μη γίνουν ποτέ. Γι'αυτά-για τις περιπέτειες και τις συγκινήσεις, να υπάρχουν μόνο οι ταινίες και τα βιβλία.

Frances Ha (2012)

Frances wants so much more than she has, but lives her life with unaccountable joy and lightness.
Αυτό.

~ από το storyline Imdb)

Stephen Frears

The Snapper (1993)

The Van (1996)

Όταν είδα το Πιτσιρίκι (The Snapper) για πρώτη φορά γύρω στα 1994-'95, δεν ήξερα την Maeve Bincy. Τώρα μου φάνηκε πως ο τρόπος που βλέπουν τη ζωή/τους ανθρώπους αυτή και ο Στήβεν Φρήαρς, μοιάζουν (υπέροχα).

Η Μειβ βέβαια δεν βλέπει τίποτα εκεί που είναι τώρα, όμως εμείς  ευφραινόμαστε με τα βιβλία της.

The Hobbit: The Desolation of Smaug (2013)

(χαχαχα, όταν πήγα να βάλω ετικέτα, έβαλα κατά λάθος αντί για ταινίες, πλέξιμο.)

Delicatessen (1991)

Osage County (2013)

Μια απίστευτη Τζούλια Ρόμπερτς, έτσι όπως δεν θα πίστευες ποτέ ότι μπορείς να την δεις. Στο August: Osage County.