Σήμερα πήγαμε βόλτα σ’ ένα δάσος και αυτά είναι μανιτάρια που φωτογράφισα -ενθουσιασμένη- κατά τη διάρκεια μιας ώρας.

🌲🌲🌲🍄

Σε 10 λεπτά θα ξεκινήσει η τελετή της ανάληψης της προεδρείας της Ισλανδίας από την νέα πρόεδρο. 

Αποχωρεί ο πολυαγαπημένος καθηγητής ιστορίας Guðni Th. Jóhannesson ο οποίος εκλέχθηκε με 39% το 2016 και επανεκλέχθηκε με 92,2% το 2020 αλλά δεν θέλησε να βάλει υποψηφιότητα για τρίτη φορά διότι δεν είναι πολιτικός αλλά ακαδημαϊκός και έτσι θέλει να συνεχίσει τη ζωή του. Τη θέση του θα πάρει η Halla Tómasdóttir που βγήκε πρώτη στις εκλογές που έγιναν την πρώτη Ιουνίου.

Η τελετή ξεκινά στις 15:25 ώρα Ισλανδίας, απευθείας μετάδοση από το RÚV-ον-λάιν, αν ενδιαφέρεστε.

Η φωτογραφία σημερινή-έχει χλιαρή θερμοκρασία, στις 12:00 έριξε μια πεντάλεπτη δυνατή βροχή αλλά τώρα βγήκε ο ήλιος 🌞

Αυτές τις μέρες διαβάζω ένα βιβλίο χμ χαμηλού επιπέδου 🤣 που λέγεται Knit the Season και είναι στυλ ταινίες Hallmark και λέει για Thanksgiving και χριστουγεννα στο Εδιμβούργο και mince pies. Λίγο αυτό, λίγο (πολύ) ο καιρός έξω, λίγο που σχεδόν πια άρχισε να είναι λίγο νύχτα τη νύχτα, άρχισα να ανυπομονώ για το πότε τα καφέ θ’ αρχίσουν να σερβίρουν τα pumpkin spiced latte και λοιπά μυρωδάτα φθινοπωρινά ροφήματα. (Αρχές Σεπτεμβρίου, νομίζω, δεν έχει πολύ καιρό ως τότε 😜).

Εγώ, που κορόιδευα τις αμερικανιές 😋

Δεν έχει συχνά φωτεινές καλοκαιρινές μέρες. Όμως όταν έχει, είναι απερίγραπτης ομορφιάς.

 

Όταν τελειώνει ένα πλεκτό είναι (τις περισσότερες φορές) ένα τσαλακωμένο κουβάρι. Χρειάζεται μια διαδικασία που λέγεται blocking για να αναδειχθεί το σχέδιο. Αυτό γίνεται με ένα ελαφρύ πλύσιμο και μετά άπλωμα με καρφίτσες ώστε να στεγνώσει τεντωμένο και να πάρει το σχήμα του. Είναι μπελαλίδικη και βαρετή διαδικασία αλλά όταν το κάνεις μια φορά και δεις τη διαφορά, δεν υπάρχει περίπτωση να την παραλείψεις ποτέ.

Ο παγετώνας Sólheimajökull βρίσκεται στα νότια της Ισλανδίας, ανάμεσα στα ηφαίστεια Katla και Eyjafjallajökull. 

Τις τελευταίες 24 ώρες έγινε αύξηση της εκπομπής αερίων και ταυτόχρονα λιώσιμο πάγου. Αυτή τη στιγμή από το πολύ νερό έχει κλείσει η εθνική οδός που οδηγεί στα ανατολικά της χώρας. 

Περισσότερα (και συνεχής ενημέρωση) στο live link του RUV εδώ:

https://www.ruv.is/.../2024-07-27-thjodvegurinn-afram...

Στη φωτογραφία στιγμιότυπο από τον σημερινό "καφέ" του Συλλόγου των Ελλήνων της Ισλανδίας.

 

Έξω είναι γκρι και βρέχει~

Δοκιμάζω ένα νέο νήμα, ισλανδικό, τραχύ αλλά λεπτό, που βγήκε πρόσφατα στην αγορά. Το νήμα λέγεται fjallalopi (νήμα των βουνών) και το χρωμα λέγεται jökulsandur (άμμος του παγετώνα).

 

Έφτιαξα κάτι κίτρινο 🌞

 

Τρία αποσπάσματα από το συνημμένο άρθρο 🌞

* Όταν οι δικοί μου πήγαιναν να δουλέψουν στο εργοστάσιο, γίνονταν η προέκταση των μηχανών με τις οποίες εργάζονταν πάνω από 10 ώρες την ημέρα. Όταν κάνεις τέτοια κουραστική δουλειά, αναγκάζεσαι να κλείσεις απ’ έξω το παρόν. Το μυαλό σου ζει στο παρελθόν· και στο μέλλον σου βλέπεις μόνο δουλειά, δουλειά, δουλειά. Όταν γυρνάς στο σπίτι, δεν ξέρεις πώς να απεκδυθείς αυτόν τον ρόλο. Οι δικοί μου είτε έπασχαν από κατάθλιψη για το παρελθόν είτε είχαν αδιανόητο άγχος για το μέλλον. Ως παιδί, λοιπόν, έμαθα μαζί τους ν’ αποφεύγω το παρόν.

* Η ζωή μας σ’ αυτόν τον πλανήτη είναι πολύ μικρή· το να παραμένουμε δημιουργικοί είναι ο καλύτερος τρόπος να γιορτάζουμε την κάθε μέρα που περνά.

* ...κάποια στιγμή έπαψε να δημιουργεί νικημένος από τα άγχη της καθημερινής ζωής ή τις φωνές μες στο κεφάλι του, που του έλεγαν ότι δεν είναι αρκετά καλός σε αυτό που κάνει.

 

Αυτό το γαλάζιο σπίτι με την κόκκινη στέγη πριν μερικές μερες ήταν στην άλλη πλευρά του δέντρου, εκεί όπου τώρα σκάβουν. Ένα από τα παράξενα αυτής της χώρας, της γεμάτης αντιθέσεις, είναι το ότι απο τη μιά σπαταλούν με αδιαφορία κι απ’την άλλη μπαίνουν σε μεγάλο κόπο για να διατηρήσουν πράγματα που φαίνονται να είναι χωρίς αξία.

Τέτοια σπίτια σαν αυτό μεταφέρονται συχνά (τα έχω δει φορτωμένα σε πλατφόρμες να περνούν στο δρόμο) ακόμα και για πολλά χιλιόμετρα, για να διασωθούν ως μέρη της ιστορίας της χώρας και της απαραίτητης οικονομίας των υλικών (υλικών δυσεύρετων και μεταφερμένων με δυσκολίες στο νησί).

Δείτε στα σχόλια φωτογραφίες από τις 8 Μαΐου, το σπίτι έτοιμο για μεταφορά.

Κόζυ κατακαλόκαιρο 🥳

 Υπέροχα λουλούδια της Ισλανδίας.

Τα λουλούδια εδώ ανθίζουν το καλοκαίρι-και μένουν ανθισμένα πολύ καιρό-γιατί το καλοκαίρι (Ιούλιος και Αύγουστος) είναι σαν ένας παρατεταμένος Απρίλιος στην Ελλάδα.

Οι πασχαλιές ανθίζουν τέλη Ιουνίου, γίνονται τεράστια δέντρα και μένουν ανθισμένες μέχρι τον Αύγουστο.

Οι τριανταφυλλιές ξεκίνησαν να ανθίζουν αυτές τις μέρες-κόκκινες και λευκές, ένα παράξενο είδος τριανταφυλλιάς που μοσχοβολάει στα δύο μέτρα.

Οι παπαρούνες-κίτρινες και πορτοκαλί-έχουν εμφανιστεί αρχές Μαίου και συνεχίζουν ακόμα, ατρόμητες στον αέρα και τις κακοκαιρίες. Υπάρχει κι ένα είδος παπαρούνα-γίγας, πολύφυλλο, σ΄ένα όμορφο πορτοκαλοκόκκινο χρώμα, σε μερικούς κήπους της πόλης.

Τα λουλούδια της Ισλανδίας είναι σε γενικές γραμμές διαφορετικά απ΄αυτά που ήξερα, πιο μικρά, πιο σεμνά, πιο παράξενα και πιο μυρωδάτα, έργα τέχνης αν τα παρατηρήσει κανείς από κοντά.

Ο Χάλλντορ Λάξνες στο βιβλίο Και τα ψάρια τραγουδούν (ατυχής μετάφραση στα αγγλικά σε The fish can sing και από εκεί στα ελληνικά του Brekkukotsannáll, Τα χρονικά του Brekkukot, όπου Brekkukot το όνομα μιας φάρμας) περιγράφει το Ρέικιαβικ σαν ένα τεράστιο πράσινο λιβάδι γεμάτο λουλούδια. Πόσες φορές δεν έχω σκεφτεί πόσο παράδοξο κι απίθανο μου είχε φανεί αυτό όταν το διάβασα αλλά πόσο αληθινό είναι στην πραγματικότητα.

Μπορώ άραγε να καθήσω για καφέ και να μην κάνω τίποτε; Να μη διαβάζω/λύνω σουντόκου/γράφω εργασία/μιλάω με ανθρώπους; Να μην κάνω τίποτε, μόνο να κοιτάζω, να υπάρχω. Χωρίς αυτό το αγχος ότι χάνω το χρόνο μου και δεν τον εκμεταλλεύομαι. Άραγε επιτρέπεται; Κάποιον να ρωτήσω.

Σήμερα χρησιμοποίησα για πρώτη φορά την ανανεωμένη ισλανδική τραπεζική κάρτα μου καθώς η προηγούμενη, που είχε εκδοθεί πριν πέντε χρόνια, έληξε χθες.

Βρήκα επίσης τρία βιβλία στο «πάρτε ό,τι θέλετε» ράφι, στην είσοδο της δανειστικής βιβλιοθήκης.

Πίνω καφέ σε ένα ημι-άδειο εμπορικό κέντρο όπου λόγω μιας πρόσφατης  πυρκαγιάς τα μισά καταστήματα ανακαινίζονται και τα υπόλοιπα, όσα είναι ανοιχτά, έχουν 30-50% έκπτωση σε όλα τα προϊόντα τους (σημασμένα ένα προς ένα με ταμπελίτσα, όλα) ενώ εμένα οι τιμές μου φαίνονται ίδιες με πριν, ίσως και λίγο ανεβασμένες.

Μια φωτογραφία από το ηλιόλουστο (αυτές τις μέρες) και δροσερό (11 βαθμοί Κελσίου) Ρέικιαβικ 🍒

Ο Κλείτος Κύρου ήταν για χρόνια διευθυντικό στέλεχος της Τραπέζης Πίστεως (μετέπειτα Alpha Bank) όπου έφαγα τα νιάτα μου-και τη ζωή μου όλη, θα μπορούσα να πω. Στην εποχή προ ίντερνετ αυτή η πληροφορία ήταν κάτι σαν φήμη που δεν μπορούσα να επιβεβαιώσω. Αλλά ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα πληροφορία, ήταν σαν να βλέπω ένα παράδοξο, κάτι που δεν χωράει στο μυαλό μου, σαν να βλέπω κάτι που δεν γίνεται, να γίνεται! 🙃 

Όταν λοιπόν (πολύ πρόσφατα) έμαθα για την ύπαρξη αυτού του βιβλίου, το αναζήτησα.

Είναι ένα βιβλίο χαμηλών τόνων, καλογραμμένο και ενδιαφέρον-ειδικά αν κάποιος ενδιαφέρεται για την καθημερινότητα στην Θεσσαλονίκη από τις αρχές του 20ου αιώνα και σχεδόν μέχρι το τέλος του-κι ας αφορά μια κοινωνική τάξη κατά πολύ ανώτερη από αυτή της πλειονότητας των κατοίκων της πόλης (και της δικής μου οικογένειας).

Πώς κατέληξαν αυτά εδώ, δεν ξέρω. Σε ένα παζάρι στο Ρέικιαβικ.

Να τα έφερε κανένας ναυτικός που πέρασε απ’ την Ελλάδα; Κανενας Ισλανδός που πήγε στην Πλάκα και ξετρελλάθηκε; Ή να ξέμειναν από τη διακόσμηση κάποιου ελληνικού σπιτιού εδώ;

Πωλούνται 35 ευρώ το ένα~

Nína Tryggvadóttir (1913-1968)