23.7.06

fast forward


Έχω μπροστά μου δυό δύσκολα. Δύσκολα, όχι όμως αδύνατα. Αδύνατα να τα αποφύγω, ναι.
Και δεν τα έχω ξανακάνει ποτέ. Αλλά πρέπει να γίνουν. Είναι μέσα στο δρόμο μου για να πάω παραπέρα.
Μπορώ. Φοβάμαι.
Όμως δεν έχω επιλογή, θα γίνουν. Είναι απλά θέμα χρόνου.


Έχω μπροστά μου μια εβδομάδα δύσκολη. Δέκα μέρες, ίσως.
Αλλά έχω επίσης και μια ζωή, δική μου εντελώς. Χρωματιστή ή ασπρόμαυρη δεν με νοιάζει. Μου αρκεί που είναι ζωή και που είναι δική μου.

Σταυρώνω τα δάχτυλα και προχωρώ.



* * * * * * *

16 σχόλια:

alcimede είπε...

'Οτι κι αν γίνει, που είμαι σίγουρη θα είναι το καλύτερο, θα είσαι σοφότερη μετά.
xxx

dora in e-space είπε...

Τα βήματα προς τα εμπρός είναι πάντα τα πιό δύσκολα.
Εύχομαι όλα να πάνε καλά.
Πολλά, πολλά φιλιά.

global είπε...

:-) είμαι χαρούμενη για εσένα.

vromogato είπε...

καλή πτήση

Composition Doll είπε...

Γερά, μωρό μου, με τσαμπουκά!

Ξέρεις εσύ...

Φιλιά πολλά!

heliotypon είπε...

Καλή επιτυχία στις νέες σου επιδιώξεις. Θαρσείν χρεί...

Αλεπού είπε...

Καλημέρα

και καλό κουράγιο. Όλα μπορείς να τα πολεμήσεις, αρκεί να το αποφασίσεις

Καπετάνισσα είπε...

Άνοιξε φτερούγες και...βουρ!

Άσε τα ... 'επίγεια' για τα ερπετά και κείνους που σέρνονται κι ανοίξου!

Κατά κει που πάνε τα φτερωτά κι οι ονειροπόλοι της ζωής!

ralou είπε...

Με δύναμη
Με κουράγιο
Με αποφασιστικότητα
Με ελπίδες

Με το καλό!
Με τις ευχές μου!

Krotkaya είπε...

Εύγε! Σταυρώνω δάχτυλα κι εγώ, και μετά θα δεις τι ωραία χρώματα που θα χεις!

Η εικόνα του Νιλς Χόλγκερσον δεν είναι; Τι πανέμορφη!

MåvяiÐåliå είπε...

exeis idi kanei to miso dromo!!!
bravo sou!

OldSkipper είπε...

Καλη Πτηση.

Γιουτζίν είπε...

Καλό κουράγιο λέμον. Κράτα γερά και τα δυο θα γίνουν! :-))

renata είπε...

Θάρρος και όλα θα πάνε καλά, Λεμονάκι! ;)))

lemon είπε...

Σας ευχαριστώ πολύ όλους, και είμαι στην ευχάριστη θέση να σας ενημερώσω οτι το Ρroject-I βαδίζει προς αίσιο τέλος, την Παρασκευή!

Τώρα μας έμεινε το δεύτερο, μικρότερης διάρκειας αλλά πολύ βαρύτερο...

Ομως, νιώθω τόσο αποφασισμένη και δυνατή που κοιτάζομαι στον καθρέφτη και απορώ...
Δεν υπάρχει παρά ένας δρόμος:όλα θα πάνε καλά (θα κρεμάσω κι ένα σκόρδο καλού-κακού, θα πάρω και την σκέψη σας, όλων, μαζί μου...).

ΣΥΝΝΕΦΑΚΙ είπε...

ΝΑΙ ΛΕΜΟΝΑΚΙ ΜΟΥ, ΑΥΤΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΝΕ ΟΛΑ ΚΑΛΑ!
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ