9.4.06

κυριακή πρωί!


Ετσι είναι η μέρα σήμερα!

Τον καπουτσίνο και την εφημερίδα τα έκρυψαν πίσω απο το τοιχάκι, για να μην μας χαλάσουν την εικόνα-χαρά των ματιών μας!
Μετά, όταν εμείς πάμε σ΄άλλο παράθυρο, θα πηδήξει το τοιχάκι, θα παραμερίσει το βιβλίο και θα καθήσει δίπλα της. Αν είναι εντελώς σίγουροι οτι δεν βλέπουμε, θα την φιλήσει κιόλας!
Θ΄ανοίξει την εφημερίδα, κι αυτή θα τυλίξει τα δαχτυλά της γύρω απο το φλυτζάνι για να ζεσταθούν. Θα της δώσει το ένθετο με τα καλλιτεχνικά κι αυτή θα του φέρνει το φλυτζάνι στα χείλη για να πίνει.
Θα ΄χει το χέρι του γύρω απο τη μέση της κι αυτή θα του λέει σςςς, μην κουνάς την εφημερίδα, άκου τα πουλιά...
Μετά θα πάνε βόλτα στη λίμνη, αλλά θα γυρίσουν γρήγορα, γιατί ο καιρός είναι κρύος ακόμη, κι εξάλλου ο φούρνος θα έχει σβήσει απο ώρα, το φαγητό θα περιμένει...!

(Ο πίνακας a tender moment in the garden-πως αλλιώς θα μπορούσε να λέγεται?! είναι του Federico Anreotti)

* * * * * * *

14 σχόλια:

Konstantinos είπε...

Πόσο τις πεθύμησα αυτές τις Ελληνικές Κυριακές με καφέ στην Αρετσού ή όπου δει και εφημερίδα..
Χαίρομαι που ξαναγύρισες :)
Πολύ όμορφο το ποστ σου, σαν τα βιβλία του Terry Prachet με τα ανθρωπάκια που υπάρχουν μέσα στα ρολόγια και μετρούν την ώρα..

Ανώνυμος είπε...

Για την ώρα όμως, δεν την άγγίζει "...σκιάς στο δαχτύλι μόνο."
Και τί είναι αυτό το κόκκινο-χρυσαφί, αυτό δίπλα στα άνθη;
Ημερολόγιο;

Ζεσταίνει ο καιρός.
Η ομπρέλα για τον ήλιο έχει γίνει ήδη απαραίτητη για το λευκό δέρμα της κοπέλας.

@Κωσταντίνος
Και τον δαίμονα που ζωγραφίζει μέσα στις φωτογραφικές μηχανές. Κι όταν του τελειώσει ένα χρώμα κάνει ασπρόμαυρα... ;-)

lemon είπε...

Κωνσταντίνε μου, εσύ ξέρεις, ΠΑΝΤΑ ξαναγυρίζω!

Ανώνυμε, είναι μάλλον το βιβλίο του Terry Prachet, σε έκδοση εποχής (!) που διάβαζε όσο τον περίμενε, για να μη χάσει τον τρόπο να βλέπει το αστείο μέσα σε όλα τα καθημερινά πράγματα...

Ο Κωνσταντίνος επίσης μου έμαθε πως να ξεχωρίζω τα μανιτάρια που τρώγονται: είναι αυτά που αν σκύψεις και τα κυτάξεις προσεκτικά, ΔΕΝ έχουν πόρτα και παράθυρα στον κορμό τους...
:)

Ανώνυμος είπε...

"Now we've got a truth to die for!"

"No. Men should die for lies. But the truth is too precious to die for."

αερικό είπε...

Ομορφο σκηνικο αυτο που παρουσιαζεις Lemon!

(@Konstantinos
Οι Κυριακες στην Αρετσου ειναι ακομα υπεροχες! :-) )

Καλησπερα σ' ολους!

padrazo είπε...

Πόση ομορφιά. Χάρηκα πολύ που σε γνώρισα.

padrazo είπε...

lemon δεν ξέρω αν έχεις το username και το password του lifeexperiment. Αν όχι στείλε email για να στα στείλω

eros είπε...

Ax αυτες οι Ελληνικες Κυριακες ειναι ομορφο πραγμα και οταν, μας τις μεταφερεις λεμονια με τετοιο τροπο μας κανεις να τις φανταζομαστε ακομα πιο ομορφες...και ελπιζω να μην σκεφτεις ποτε ξανα οπως στο προηγουμενο κειμενο σου..και να εισαι χαμογελαστη και θετικη παντα!!!Να εισαι καλα και για τις συμβουλες που μου εδωσες...
Καλη σου μερα!!

Λαμπρούκος είπε...

Όταν αποφασίσουν να το "κάνουνε" φωνάξτε με!

An-Lu είπε...

Κυριακάτικο ηλίλουστο όνειρο!

ellinida είπε...

Μιά τέτοια Κυριακή μπορώ να έχω ... τα Σαββατοκύριακα πεθαίνω στις δουλειές εκτός αν έχω επισκέψεις ! Μιά ρομαντική Κυριακή ... τι ζητάω η καψερή ! :)))

Γιουτζίν είπε...

Λεμονάκι με ροπή προς τον έρωτα :-)

morgana είπε...

τι ρομαντικο....

θελω και γω γμτ μου!

Mirandolina είπε...

Αυτό το "13 κομμεντς" δε μ αρες!

οπότε, εύχομαι εδώ

Καλήν Ανάσταση!