12.6.06

πεταλουδίζω


"Μono-no-aware σημαίνει “θλίψη για τη ρέουσα φθορά των πραγμάτων”, σαν την γλυκιά, νοσταλγική θλίψη που σου προκαλεί το πέσιμο των ανθών της κερασιάς",
λέει ο σκηνοθέτης Κατζίρο Γιαμαμότο στον μαθητευόμενο βοηθό του Ακίρα Κουροσάβα – προσπαθώντας να του διδάξει τι να προσπαθήσει να πετύχει κατά το μοντάρισμα των σκηνών μιας ταινίας.
(Α.Κουροσάβα:Κάτι σαν αυτοβιογραφία).

(Τελευταία οι βλογερς παθαίνουν Λαμπρουκίαση,
λέει ο ανώνυμος voas σε σχόλιό του στο τελευταίο ποστ της ellinidas).

* * * * * * *

12 σχόλια:

renata είπε...

Αυτό δεν ειπράττουμ απ' τις ταινίες του; Ειδικά τις τελευταίες;
Να πεταλουδίζεις, λεμονάκι! Καλό κάνει!

dr.Uqbar είπε...

Χαιρομαι πολυ που υπαρχει λεξη (εστω εκφραση) για αυτο. Τι λαος!

dora in e-space είπε...

Η λύπη είναι κακό, η θλίψη όχι.
Η ρέουσα φθορά των πραγμάτων αναπόφευκτη. Το να προκαλεί θλίψη και όχι λύπη, είναι γλυκό και τρυφερό. Αναπολείς την αρχή, μα ωστόσο είσαι ακόμα μέσα, ζεις.

(Οι βλόγερς παθαίνουν Λαμπρουκίαση ένεκα το θέρος. Ας ξανάρθει ο χειμών και τα λέμε, θα στριμωχνόμαστε και δεν θα προλαβαίνουμε να γράφουμε και να διαβάζουμε)

Menw ektos είπε...

Mono-no-aware λοιπόν! Όμορφη λέξη, όσο όμορφα τα κερασοανθάκια και τα πεταλουδίσματα. Θα συμφωνήσω με την dora τια την λαμπρουκίαση. Έτσι με συμφέρει δηλαδή, να ελπίζω πως μετά το καλοκαίρι, όλοι θα αφήσουν τα πεταλουδίσματα και θα επιστρέψουν εδώ.
Καλό σου βράδυ λεμονάκι :))

chanana είπε...

Κι όπως είχε πει ο Μιλτιάδης Εβερτ ως μαθητής «αυτή η χώρα που βρίσκεται απέναντι από την Κίνα είναι η Απονία».
Μη γαμήσω την Ιαπωνία τους, τρία γκολάκια από τα καγκουρό στα τελευταία λεπτά!
Τώρα πάλι με τις γκέισες, δε λέω...
lemon έχω και συνέντευξη με Κουροσάβα! Να βλέπω να πέφτεις στα γόνατα, έλα, έλα... Μπορείς...

ηω-λιθικός είπε...

η θλίψη αυτή δεν δείχνει , το πόσο ωραία τελικά είναι η ζωή ?

καλημέρες ....λεμονάκι

Ανώνυμος είπε...

Πεταλουδίσματα,
μα με επίγνωση του εύθραυστου των φτερών.
Μια θλίψη στο στήθος για τούτο.

Η μαγική θέα,
ο άνεμος που παρασέρνει,
αυτή η αίσθηση της ανάσας
που καιρό δεν είχε φτάσει στα πνευμόνια,
τη θλίψη κάνουνε γλυκιά,
ευπρόσδεκτη.

Δεν ξέρω τί να ευχηθώ.
Να μην ξεχνιέσαι
ή τ' αντίθετο;

Jason είπε...

@chanana:

Η απονία είναι απέναντι από τη θλίψη. Και της χαμογελάει.

Katerina ante portas είπε...

Tέτοιο post χωρίς ηχητική κάλυψη;
Λάβε pink Martini και δικό σου το Kikuchiyo to Mohshimasu!

ηω-λιθικός είπε...

Χαρούμενα γενέθλια ....

ellinida είπε...

Πεταλουδίζω ... αγαπημένη λέξη αλλά πονάει .
Σ'ευχαριστώ λεμονάκι . Γύρισα όπως είδες ... με καψαλισμένα τα φτεράκια μου προσπαθώ να ξαναπετάξω .
φιλιά

cinematia είπε...

"σαν την γλυκιά, νοσταλγική θλίψη που σου προκαλεί το πέσιμο των ανθών της κερασιάς" τι ωραίο!Το επαναλαμβάνω και είναι σαν μια γλυκιά μελωδία!Γεια σου lemon!