11.6.06

το κλειδί

Εμείς γι’ αυτά τα λίγα και απλά πράγματα πολεμάμε,
για να μπορούμε να έχουμε μια πόρτα, μια λάμπα,
ένα σκαμνί,
ένα χαρούμενο δρόμο το πρωί,
ένα ήρεμο όνειρο το βράδυ.


Βρε μαμά…αυτό είναι …too…πώς να το πω τώρα, εκτός πραγματικότητας…
(αυτό μου ζήτησε να της ζωγραφίσω πάνω στο κομμάτι το ύφασμα, να το κεντήσει για τον τοίχο.
Γιατί ήταν ο αγαπημένος της στίχος-αγνώστου ποιητή, κυκλοφορούσε κρυφά-χειρόγραφο σε τετράδια όταν τα αδέλφια της ήταν στα νησιά κι αυτή αρκετά μικρή ώστε να το αποστηθήσει και να το θυμάται απαράλλαχτο χρόνια μετά… κι όταν μια φορά μου το ανέφερε-την ώρα που τηγάνιζε, μου θύμησε τον κύριο Λειβαδίτη, έψαξα και της τόφερα αυτοστιγμής τυπωμένο μπροστά της-όχι πια αγνώστου, αλλά γνωστού-και προφανούς…)
Μα μαμά, είναι εντελώς εκτός πραγματικότητας για το σήμερα…
Μια πόρτα? Ένα σκαμνί? Και λάμπα? Έλεος…
Καμιά μαγιονέζα? Γραμμή αdsl για τον υπολογιστή? Κινητό με κάμερα? Έστω έναν καπουτσίνο??

* * * * * * *

23 σχόλια:

mosaic είπε...

Μια γραμμη ADSL λέει πάντα.

μια γρήγορη στο 1 γίγα.

(αξεπέραστος ο Λειβαδίτης-καλημέρα)

renata είπε...

Μμμ, αντίσταση χωρίς όλα αυτά χλωμή τη βλέπω... Κακά τα ψέματααα!Αν όμως πάει κανείς να τα πειράξει τότε σύσσωμος ο κόσμος θα ξεσηκωθεί! Κατάντιαααα...

MåvяiÐåliå είπε...

"ένα χαρούμενο δρόμο το πρωί,
ένα ήρεμο όνειρο το βράδυ."


Σχεδόν ουτοπικά τα παραπάνω!
Όμως διαχρονικά!

Rodia είπε...

Για ένα ήρεμο όνειρο δε χρειάζεται πόλεμος Λέμον! Ισα ίσα...

σμουτς!:-)

..και.. γρήγορα να ζωγραφίσεις για να κεντήσει η μαμά σου.. άσε τη να βλέπει τα πράγματα όπως θέλει, ε..
(εμ, θα το πάθω και'γώ, δε θα το πάθω;)

dora in e-space είπε...

Κι'όμως, αν πολεμούσαμε γι'αυτά τα λίγα και απλά πράγματα, πόσο καλύτερη θα ήταν η ζωή μας.

Βασιλική είπε...

εγω πολεμαω καλη μου, για ενα λουλουδι... την ψυχη μου...
πλεον μονο για αυτην...
φιλια..

Ανώνυμος είπε...

Μα δεν το βλέπετε;
Αυτά τα ίδια που λέτε λέει και ο ποιητής!

Τί τη θέλουμε τη μαγιονέζα;
Τη γραμμή adsl για τον "ηλεκτρονικό εγκέφαλο";
Το κινητό με την κάμερα;
Τους καπουτσίνους;

Τα θέλουμε για να αποκτήσουμε μέσα απ' αυτά μια πόρτα.
Τα θέλουμε για να αποκτήσουμε μέσα απ' αυτά μια λάμπα.
Τα θέλουμε για να αποκτήσουμε μέσα απ' αυτά ένα σκαμνί.
Τα θέλουμε για να αποκτήσουμε μέσα απ' αυτά ένα χαρούμενο δρόμο το πρωί, ένα ήρεμο όνειρο το βράδυ.

Κι αυτά;
Την πόρτα;
Τη λάμπα;
Το σκαμνί;
Τον χαρούμενο δρόμο το πρωί;
Το ήρεμο όνειρο το βράδυ;
Αυτά δεν ξέρετε τί είναι;
Τί τα θέλουμε;
Για δείτε που πηγαίνουν όλα τούτα.

Τα θέλουμε για να φτάσουμε μέσα απ' αυτά σε κάτι ακόμα μεγαλύτερο.
Σ' αυτό που δε θα χρειαζόμαστε πια ούτε μαγιονέζες, ούτε γραμμές adsl, ούτε κινητά με κάμερα οσκούρα, ούτε καπουτσίνους.

Η μητέρα σου τα είπε αυτά;
Κι ο ποιητής;
Αυτά τα λόγια τά 'χε μέσα της από μικρό παιδί;
Λοιπόν τέτοιους ανθρώπους, που τα κεντάνε μέσα στην καρδιά τους ετούτα τα λόγια, θέλω να γονατίζω να τους φιλώ το χέρι και να το βαστώ στην καρδιά μου δίπλα.
Γιατί μέσα στην καρδιά τους την μπαρουτοκαπνισμένη έχουν τον σπόρο για την ουτοπία όπως η Μαύρη Ντάλια την χαρακτηρίζει.
Και με το χέρι τους αυτό,
(όχι με το στόμα, ούτε με το νου, με το χέρι. Με το χέρι αυτό που κεντάει)
μοιράζουν με αγάπη στους τριγύρω κομμάτια από ουτοπίες.

Είσαι τυχερή.
Χαρά σ' εσένα!

Butterfly είπε...

Ενα ήρεμο βράδυ παρακαλώ?!
(κι έναν καπουτσίνο pls)
Φιλιά.
Μου έλειψες

Memento aka a moment in life είπε...

κι ομως ... ολοι αργα ή γρηγορα αποζηταμε παλι τα απλα...μια πορτα, μια λαμπα, ενα σκαμνι, χαρουμενο δρομο το πρωι... και ηρεμα ονειρα!

ασχετο αν τωρα ζηταμε γρηγορες συνδεσεις καi 3G technology...

καλο βραδυ, και ηρεμα & γλυκα ονειρα!

αθεόφοβος είπε...

Αυτές οι μάνες έχουν όλο τον κόσμο μέσα τους καιη ψυχή τους έχει καλύτερη γραμμή σύνδεσης από την ADSL με τους γύρω της.

Χαρτοπόντικας είπε...

ένα χαρούμενο δρόμο το πρωί,
ένα ήρεμο όνειρο το βράδυ.


Ξέρει τι λέει ο ποιητής, ειδικά αν οδηγείς και δουλεύεις στην Αθήνα

chanana είπε...

Λοιπόν, άκου να δεις τι έπαθα! Εγραψα ένα κατεβατό εδώ και κατά λάθος το έσβησα. Το ρεζουμέ ήταν (απ’ ότι μπόρεσα να καταλάβω) ότι δεν κατάλαβα τίποτα. Κεντάτε στίχους; Είναι όπως λέμε «κέντησε πάλι ο πούστης ο Φίγκο»; (διότι είμεθα Πορτογάλοι - άλλο ένα στοιχείο composition doll)Ξέρω κι εγώ έναν στίχο: «Α ρε καημένε Μακρυγιάννη, να ’ξερες γιατί έχανες το χέρι σου. Για να χορεύουν σέικ τα κωλόπαιδα» Χριστιανόπουλος είναι αλλά για την ακρίβεια δεν παίρνω όρκο, για τίποτα δηλαδή δεν παίρνω όρκο, οπότε και να σου πω ότι θα πάρω την λάμπα και το σκαμνί αντί για τη μαγιονέζα και τον καπουτσίνο, μπορεί και να μην το τηρήσω, το οποίο από πού βγαίνει από το τηράω - τηρώ - θωρρώ (τι με θωρείς ακίνητο που τρέχει ο λογισμός σου;) ή από το τυρί (αλλά και πάλι τι τυρί; Αστα μύλος...) για να ανακεφαλαιώσουμε όμως θα ήθελα να επισημάνω το εξής...

stelios katsaris είπε...

Νομίζω πως για έναν χαρούμενο δρόμο το πρωί και για ένα ήρεμο όνειρο το βράδυ θα έδινα και πέντε χρόνια από την ζωή μου.
Τώρα βέβαια θα μου πεις: "Κι αν σου έμεναν μόνο πέντε"
Ε δεν πειράζει. Ας τα χαρούν οι επόμενοι... αρκεί να υπήρχαν...

roxanne είπε...

Καλή εβδομάδα λεμονιά , αλήθεια που πήγε το γατάκι; Να προσέχεις τα πεταλάκια σου λοιπόν και να τα στρέφεις και εσύ προς τον ήλιο.

I.P.Potis είπε...

Σπάνια εκτιμάμε, όσα απλόχερα μας δίνονται.

Κι ας έχουν δώσει άλλοι τις ζωές τους.

Alkyoni είπε...

άσχετο σχόλιο
Θέλω να σου αφιερώσω το τραγούδι "Η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι"
στίχοι Τ Λειβαδίτης
Καλή σου μέρα μαργαρίτα :P
αχμ λεμονάκι εννοούσα :)

(Kαλώς ήρθες Μαργαρίτα με τα κόκκινα μαλλιά
Καλώς ήρθες Μαργαρίτα μες την πόλη
Σε θυμάμαι που κρατούσες κάτι σχέδια παιδικά
τώρα κρύβεις μες την τσέπη το πιστόλι..")
Άραγε το θυμάται κανείς αυτό το τραγούδι;

Ανώνυμος είπε...

Πούλι μ'...
φεύγεις κρυφά απ' την οθόνη...
και πια δεν είναι γυρισμός.

dr.Uqbar είπε...

Mμμ ναι.. τα απλα πραγματα εχουν συνηθως μεγαλυτερο βαρος απο καποια αλλα. Πχ ο υπνος απο μια adsl. Συμπλεω!

Composition Doll είπε...

Είναι που τότε των ανθρώπων τους αρκούσαν απλά πράγματα για να νοιώθουν ευτυχισμένοι...

ηω-λιθικός είπε...

μια πόρτα , μια λάμπα , ένα σκαμνί για να κάθομαι και να πίνω τον καπουτσίνο .....και οι δύο γενεές έσονται μία ....αρκεί να το θέλουμε


καλημέρα ....

Katerina ante portas είπε...

"ένα ήρεμο όνειρο το βράδυ

Moυ θύμισες μια προσευχή που μας μάθαινε η μάνα μας..
"Τώρα που ήρθε η βραδιά και λέω την προσευχή μου, άλλη ψυχή δεν έβλαψα εκτός απ' την ψυχή μου.."

Οι ποιητές και οι άγγελοι..εννοώ οι μαμάδες!

Ανώνυμος είπε...

Keep up the good work film editing schools

Ανώνυμος είπε...

You have an outstanding good and well structured site. I enjoyed browsing through it Cheap financial services insurance business commercial bmw dealer hiking Is trip cancellation insurance necessary German tv top pops