17.6.06

το πάρτυ στον κήπο


Κάθε φορά, λίγο λιγότερα, περίεργο το πώς συνηθίζεις σιγά-σιγά, και στο τέλος μαθαίνεις να ζεις μια χαρά με το τίποτα...
Τότε κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και δεν βλέπεις τον εαυτό σου.








Έχει λίγο καιρό που κάτι γίνεται, κάτι αλλάζει, το νιώθω.
Κι εγώ αντιστέκομαι, κρατιέμαι σα χταπόδι από το τίποτα, τίποτα δε θέλω ν αλλάξει.
Αλλά όμως ενεργώ ερήμην μου, επικοινωνώ, ανοίγω πόρτες, και μετά τις κοιτάζω τρομαγμένη, γυρίζω την πλάτη μου στο μέλλον, αλλά όταν κοιτάζω το παρόν τρομάζω περισσότερο, τρίβω τα μάτια μου, αντικρίζω το τίποτα. Κάτι με τραβάει μπροστά-μάλλον πρέπει να είναι η ζωή. Η ζωή σήμερα έχει γενέθλια-καλά που του το θύμισα, με ξελάσπωσες, έτσι μου είπε.
Εγώ, ως μη-ζωή, έφταξα 40 σαντουιτσάκια για το πάρτυ της Χρυσούλας αύριο.

(ο πίνακας είναι του Jules Alexis Muenier)

* * * * * * *

20 σχόλια:

ONOMATODOSIA είπε...

xronia polla

Alkyoni είπε...

κι από μένα χρόνια πολλά :)
ο κήπος είναι μαγικός;;;;(εκτός από μαγευτικός)
Θα φέρουμε το τζίνι να σου πραγματοποιήσει 3 ευχές σου
:)

anatoli είπε...

Μην αντιστέκεσαι. Μη φοβάσαι. Ζήσε! Ζήσε αυτό που σε τραβάει. Ζήσε τη ζωή σου και μη φοβάσαι θα τα καταφέρεις. Θα γιορτάσεις και εσύ και άσε τη Ζωή να έχει γενέθλια..

anatoli είπε...

Ξέχασα. Ο πίνακας είανι τέλοιος.

anatoli είπε...

Επανάληψη στο ορθό.
"Ο πίνακας είναι τέλειος".
Επειδή σ’ ένα τέλειο πίνακα δεν αρμόζει να δηλώνουμε την τελειότητα με ορθογραφικά λάθη.

Menw ektos είπε...

Nα περάσεις τέλεια στο πάρτυ.
Και να μην αποφεύγεις τους καθρέπτες. Λεμονανθούς θα βλέπεις πάντα! ;))

συννεφακι είπε...

ΝΑ ΤΗ ΧΑΙΡΕΣΑΙ!!!!
ΑΝ ΔΕΝ ΑΦΗΣΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΝΙΩΘΕΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΑΛΛΑΞΕΙ, ΜΕ ΟΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΤΗ ΖΩΗ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΜΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ? ΠΩΣ ΘΑ ΗΣΟΥΝ ΑΝ ΤΟ ΕΙΧΕΣ ΑΦΗΣΕΙ? ΕΓΩ ΕΔΩ ΕΧΩ ΑΓΩΝΙΑ, ΕΣΥ ΤΙΠΟΤΑ? ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΙ ΚΑΤΙ?
ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΗ Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ, ΟΥΤΕ ΕΓΩΙΣΜΟΙ, ΟΥΤΕ ΑΜΥΝΕΣ, ΟΥΤΕ ΤΙΠΟΤΑ.
ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ Ο ΦΟΒΟΣ ΜΑΣ ΚΡΑΤΑ ΣΤΟ ΝΑ ΑΦΕΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ (ΤΟ ΞΕΡΩ, ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΗΞΕΡΕΣ) ΑΛΛΑ ΔΕ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΒΑΖΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ...

Composition Doll είπε...

Φιλάκια και ευχές και από μένα!!!!

Γιουτζίν είπε...

θέλει κόπο κάθε αλλαγή που σε φέρνει πιο κοντα στον εαυτό σου, αλλά αξίζει ;-)

padrazo είπε...

λιγα μου φαινονται 40 σαντουιτσακια

anatoli είπε...

Μη στεναχωριέσαι!Δεν ήταν μόνο τα σαντουιτσάκια. Είχε κι άλλα πολλλά. Και πέρασαν όλοι τους καλά, μα πιο καλά η Χρύσα!

Krotkaya είπε...

τέλεια, τέλεια, ευτυχώς που δνε ήμουν εκεί, θα τα είχα τσακίσει και τα σαράντα!
χρόνια καλά και χαρούμενα!

ηω-λιθικός είπε...

χρόνια πολλά
απόλαυσε αυτές τις στιγμές ....

dora in e-space είπε...

"με ξελάσπωσες, έτσι μου είπε"...
Κρατιέμαι, κρατιέμαι, αλλά δεν μπορώ. Θέλω να στα πω (πάλι) και ξέρω οτι τα ξέρεις, αλλά παρόλα αυτά θέλω να στα πω άλλη μιά φορά.
Κακώς δεν ήρθες χθες. Μας έλειψες και εσένα, ποιός θα σε ξελασπώσει;
:(((

Ανώνυμος είπε...

μαθαίνεις να ζεις μια χαρά με το τίποτα

Για πες το
και πες το ξανά.
Δες,
πόσα χρώματα μπορεί να πάρει αυτή η φράση!

Δεν είναι το "τίποτα"
με το οποίο ζεις μια χαρά,
είναι "κάτι"
που κάποιος θα το δει,
άλλος όχι.

Δεν είναι συνήθεια
αυτό που γίνεται σιγά-σιγά,
άσκηση αισθήσεων είναι.

Δε φαίνεται
η αλμύρα της θάλασσας,
ο δροσερός αέρας.


Στον πίνακα, δεν το είδα αμέσως
το άδειο βάζο στα δεξιά.
Και δεν συνειδητοποίησα
πως το μάζεμα των λουλουδιών
μπορεί το γέμισμά του να είχε σκοπό.
Έχει παρελθόν και μέλλον αυτή η εικόνα.

Αυτός είναι ο καθρέφτης σου;
Μια διακοπή,
ένα κοίταγμα,
(στο κατώφλι)
συνειδητοποίηση
πριν συνεχίζεις;
Και δεν βλέπεις τον εαυτό σου;

Λέω πως δεν καθρέφτίζουν οι καθρέφτες
την αλήθεια.
Αν ζούσαμε χωρίς αυτούς,
άλλη εικόνα θά ΄χαμε.
Κι όταν θα μαζεύαμε απ' τους αγρούς λουλούδια,
θα φαινόμασταν μικρά παιδιά.

Θέλω να σου θυμίσω κάτι
που κι εμένα μου το θύμισε μια φίλη:
Κάθε αλλαγή είναι επώδυνη,
γιατί μέσα της χάνεις τον εαυτό σου.
Είναι όμως και πολύτιμη,
γιατί, μέσα από αυτή,
τον ξαναβρίσκεις μέσα στον κόσμο.

lemon είπε...

Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας onomatodosia, alkyoni (ο μαγικός-μαγευτικός μας κήπος, ναι!), meneis ektos (καθρεπτίζομαι, εντός μου, συνέχεια…), συννεφάκι, κουκλίτσα, γιουτζίν (όμως πολύ κόπο, λέμε), padrazo και krotkaya (είχε κι άλλα, πίτσες και λουκανικάκια, και το βράδυ σουβλάκια στα κάρβουνά!!), ωλιθικέ, ευχαριστώ!

Ανατολή, φοβάμαι. Όλα όσα έγραψες, δες τα ανάποδα, έτσι νιώθω.

Ντόρα, ξαναπές τα, μα… δε γινόταν να έρθω, μη με βλέπεις που γκρινιάζω, ξελασπωμένη είμαι, πεντακάθαρη.

Μπορεί να είναι κι έτσι, να είναι ψεύτες οι καθρέφτες, γιαυτό ψάχνω και ψάχνω και δεν βλέπω τίποτα δικό μου.
Δεν τις θέλω τις αλλαγές, αλλά ποιος ρωτάει αν τις θέλεις κι αν τις αντέχεις?

MåvяiÐåliå είπε...

Άργισα μάλλον….ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ!

renata είπε...

Πολύ ωραία: ο πίνακας κια το ποστ!

Ανώνυμος είπε...

Very cool design! Useful information. Go on! liquid minerals and vitamins reception office furniture vitamins depression don lapre the greatest vitamin in the world Non+qualified+retirement+plan c importance vitamin Acura wholesalers Reflux sophagitis nexium nebenwirkungen Can lexapro pills be cut Principal financial 401 k

Ανώνυμος είπε...

Best regards from NY! Bush ashland bookcase electrolux ice machines http://www.bondagecomics.info/giant-tits-cum-milk.html Intel p4 cpu