3.12.07

sweet home !!

Η Θεσσαλονίκη είναι ένα κανονικό μέρος, με πολύ υγρασία. Αυτό μερικές φορές είναι χάλια, π.χ. μπορεί επί χρόνια να πηγαίνεις το πρωί στη δουλειά με τα δόντια σου να χτυπάνε σαν να παίζουν κλακέτες και να μη μπορείς να βγάλεις το μπουφάν για ώρα ακόμα και μέσα στον κλιματισμό, ή επίσης μπορεί να σε αγκαλιάσει κάποτε κάποιος σ ένα πάρκο-αρχές Γενάρη-και συ να τρέμεις σαν το ψάρι, και τότε εκείνος μπορεί να νομίσει ότι έχεις κάποιο πρόβλημα, κι αυτό να τον γεμίσει σκέψεις για το αν είναι είσαι κατάλληλη για να γίνεις ζευγάρι του ή όχι.

Από την άλλη μεριά, δε λέω, είναι φορές που η υγρασία είναι υπέροχη, όπως τις μέρες που δεν δουλεύεις ΚΑΙ έχεις ραντεβού για πρωινό καφέ με την αδελφή σου-η οποία περιμένει πως και πως αυτές τις μέρες τις δικής σου άδειας για να δώσει κι αυτή άδεια στον εαυτό της ! Μα, η Απόλαυση (με κεφαλαίο) είναι αυτές οι μέρες του Φεστιβάλ Κινηματογράφου τον Νοέμβριο, που δεν μπορεί, αν όχι σε όλες, τουλάχιστον στις μισές θα έχει τρομερή υγρασία (έως ομίχλη), θα βρέχει, ή απλά θα έχει παγωνιά… Βάλε και το ότι όλα αυτά γίνονται δίπλα στη θάλασσα κι τότε έχεις μπροστά σου όλη τη γραφικότητα της πόλης και του Λιμανιού της!

Έχει κι άλλα καλά η Πόλη-με κεφαλαίο, όπως ακριβώς αναφέρεται ο Ντάρελ στην επίσης υγρή Αλεξάνδρεια του - πολλά, μην αρχίσω τώρα και με πιάσει ο λυρισμός, οι αναμνήσεις και οι συγκινήσεις, γιατί δεν το θέλω, καθόλου, ειλικρινά.

Εκεί που θέλω εξαρχής να καταλήξω είναι το, προς θεού, αμάν πια με την ερωτική πόλη και τα ωραία μεζεδάκια, τα τρίγωνα, τα μπαράκια, ταβερνάκια, τα μπουγατσάδικα, και όλα τα υπόλοιπα γραφικά που ξεχειλίζουν απ όλα τα free press που κυκλοφορούσαν τις μέρες του φεστιβάλ στην πόλη, και τα οποία έσπευσα-η χαρτομαζώχτρα- να μαζέψω και να κουβαλήσω μαζί μου εδώ. Έφριξα από την τόση γραφικότητα… Η Θεσσαλονίκη είναι απλά ένα κανονικό μέρος, με πολύ υγρασία.

Να μου πεις ότι γραφικό και υπέροχο είναι που από τον Άγιο Αντώνιο φαίνεται το κέντρο της Αθήνας στο βάθος, να μου πεις για τη μαγεία της Σταδίου το πρωί που είναι άδεια, να μου πεις για τα γιασεμιά που μένουν ανθισμένα όλο το χειμώνα και τις όμορφες μονοκατοικίες μέσα στα στενά, να καταλάβω !

(Ούφ, ξαναγύρισα σπίτι!)




* * * * * * *

5 σχόλια:

RedHat είπε...

Μου εφερες λίγη υγρασία και πολλή ομίχλη που σου ζήτησα???Την εχω νοσταλγήσει.

Alkyoni είπε...

..κι όμως η Θεσ/κη δεν θα γίνει ποτέ ένα κανονικό μέρος
:)
τόσο που αγαπάω/αγαπάμε αυτή την πόλη
καλή σου μέρα

renata είπε...

Εσύ την Αθήνα την βλέπεις έτσι επειδή δεν την έχεις ζήσει για πολύ. Σ' άλλους που ΄ναι συνηθισμένοι, έτσι τους φαίνεται στη Σαλονίκη! ;) Μπροστά απ΄το Λευκό Πύργο να χιονίζει, έχω μια ανάμνηση κι εγώ! ;) Και καλοκαίρι στο πάρκο πίσω με παγωτό! ;)

Φιλιάά

Μαρία είπε...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑΚΙ,ΔΕΣΠΟΙΝΙΩ

ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΕΝΑ ΜΠΕΡΔΕΜΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΤΟ
ΟΜΟΡΦΟ ΠΑΡΟΝ ΠΟΥ ΖΕΙΣ.
ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ [Η ΠΟΛΗ ΣΟΥ, ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΣΟΥ, ΟΙ ΕΡΩΤΕΣ, ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ, ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΚΛΠ] ΣΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΤΗ ΧΑΡΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ , ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ, ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΗΝ ΓΛΥΚΑ, ΣΕ ΜΕΓΑΛΩΣΑΝ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΩΣ ΑΙ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΝΕΑ
ΑΘΗΝΑ [ΝΕΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ] ΦΕΡΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΔΡΟΣΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.

ΑΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ,ΦΩΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ. ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ !

Βασιλική είπε...

φιλι...
σε σενα...
στην πολη...