Δύο βιβλία του Ξενόπουλου, το ένα αυτοβιογραφία-η ζωή του σαν μυθιστόρημα, και το άλλο με μια σειρά απο κριτικές για Ελληνές και Ξένους Λογοτέχνες, μεταξύ των οποίων ο Παπαδιαμάντης, ο Ίψεν, ο Καβάφης, ο Τολστόη, κ.λ.π (όπως γράφει στο εξώφυλλο!).
Μαθηματα Λογοτεχνίας, γράφει στο εσώφυλλο, και ανυπομονώ να το διαβάσω...
Το βιβλίο του Πάτρικ Λη Φέρμορ Ανάμεσα στα δάση και στα νερά, όπου ο (γεννημένος το 1915 και μόνιμος κάτοικος της Μάνης εδω και χρόνια) συγγραφέας περιγράφει το δεύτερο μέρος του νεανικού ταξιδιού που έκανε με τα πόδια (!) στα 18 του, τη διαδρομή δηλαδή απο τη Βουδαπέστη ως τις Σιδηρές Πύλες του Δούναβη (όπως αντιγράφω απο το οπισθόφυλλο αλλά δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς εννοεί. Μα δεν πειράζει, πολύ σύντομα θα μάθω!)
Στον Βιζυηνό με ώθησε επίσης προτροπή φίλης, σε συνέχεια της ιστορίας του Χαλεπά.
Σαν να πετάς.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ** * * *
Το πόσο ντράπηκα πηγαίνοντας, όταν είδα έναν μετανάστη με παντελόνι ως τον αστράγαλο να πουλάει μπανάνες τρεκλίζοντας ανάμεσα στα αμάξια, τι νόημα έχει άραγε να το πω? Σκέφτηκα τη γελοιότητα της έκφρασης υιοθετήστε ένα βιβλίο για να το σώσετε απο την πολτοποίηση, για να ζήσει.Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.
* * * * * * *
3 σχόλια:
Ωραία ήτανε, που η μια περιόριζε την άλλη. Εσύ εμένα δλδ. Τα δικά μου στο επόμενο ποστ. ;)
Καλοδιάβαστα !
Νομίζω πως πρόσφατα γνωρισα έναν κύριο , πολύ μεγάλος τώρα και δυστυχώς με πολλά προβλήματα βλέπεις "τρελάθηκε". Ε μου φαίνεται ότι μοιάζει πολύ με τον ήρωα στο "μόνον της ζωής μου ταξείδιον" .
Την προηγούμενη εβδομάδα που τον συνάντησα πρώτη φορά ( είχα ακούσει πολλές διηγήσεις για αυτόν) , ήταν πολύ περήφανος και εγώ συγκινημένη. Είχε βλέπεις εκδόσει μερικά από τα ποιήματα του. Νομίζω βρε λεμονιά πως είναι όλα όσα έχει αυτό το βιβλίο . Στην ζωή του δεν έκανε τίποτα από όσα ονειρεύονταν η ψυχή του . Δεν έζησε κατα πώς ήθελε . Η γυναίκα του βλέπεις . Διάβασα τα ποίηματα του , ένας μεγάλος θρήνος για όλα τα ανεκπλήρωτα. Ένα μεγάλο κατηγορώ σε εκείνη , και ποιήματα ερωτικά ερωτικά και άλλα ερωτικά , ερώτων που ποτέ δεν έζησε . Τι να πω , πολύ στεναχωρήθηκα .
Τώρα που σου τα γράφω αυτά , νομίζω θα σου σκανάρω τον πρόλογο για τη ζωή του και θα στον στείλω όταν μπορέσω. Μιας και μιλάμε για ιστορίες ανθρώπων που βρήκαν καταφύγιο στην τέχνη και "τρελάθηκαν" . Μάλλον όταν λέμε ότι τρελαίνονται είναι καλά , και όταν φαίνονταν καλά είχαν τρελαθεί.
Αυτός πάντως μια φορά το έσκασε από το σπίτι , πήγε μέχρι το Παρίσι , αλλά δυστυχώς τα πράγματα δεν του πήγαν καλά και έτσι επέστρεψε , ήταν το μόνο της ζωής του ταξείδι. :)
Ελπίζω να βρω χρόνο να στα στείλω.
Καλοδιάβαστα αυτά που πήρες ,είναι πολύ ωραία και ενδιαφέροντα.
roxanne
Δημοσίευση σχολίου