22.4.09

ironman

Ποιος είναι ο ορισμός του Πατέρα? Είναι απλό. Πάρτε μια φωτογραφία του Dick Hoyt και βάλτε την στο λεξικό.

Όταν οι γιατροί του είπαν ότι ο γιός του είναι για ίδρυμα, αρνήθηκε να το δεχτεί. Μετά, πέρασαν ολόκληρη τη ζωή τους μαζί, ταξιδεύοντας τον κόσμο.

Ο Rick γεννήθηκε με τον ομφάλιο λώρο μπλεγμένο στο λαιμό του. Έλλειψη οξυγόνου. Τους είπαν ότι θα μείνει φυτό. Μια μέρα, μέσα στο νερό, ανακάλυψαν ότι ο Rick μπορεί να κινείται. Με την τεχνολογία μπόρεσε να μιλάει. Πήγε στο σχολείο. Αποφοίτησε. Πήρε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης.

Ο Rick είναι 44, και ο πατέρας του 66.

Μια μέρα του 1977 ζήτησε από τον πατέρα του να τον σπρώξει σ΄έναν αγώνα δρόμου, κι από τότε δεν ξανακοίταξαν πίσω. Ο 113ος Μαραθώνιος της Βοστώνης ήταν ο χιλιοστός αγώνας τους μαζί. Τρέχοντας, κολυμπώντας, ποδηλατώντας. Ο πατέρας με τα πόδια και ο γιός με την καρδιά. Και με το χαμόγελο.

* Aπο το Sudbury Daily Photo, στο YouTube, the Team Hoyt.


* * * * * * *

11 σχόλια:

RedHat είπε...

μεγαλείο ψυχής και θέλησης...

καλο σου βράδυ

renata είπε...

Τον θαυμάζω πραγματικά.Αυταπάρνηση λέγεται αυτό. Μεγάλη η λέξη ηπατέρας κι αυτός την φέρει επάξια. Άραγε ο γιος τι θα γίνει όταν ο πατέρας φύγει?

Π.Κ. είπε...

Συγκλονιστικό και αμίμητο!

Χριστός Ανέστη!!!

Carpe diem είπε...

Δεν υπάρχουν λόγια..Και είμαι και μάνα.Τι να πω, ντρέπομαι..Χρόνια Πολλά

Konstantinos είπε...

Τι να πω.. Μόνο οτι ντρέπομαι για όλες τις στιγμές αγανάκτησης και κούρασης που ένιωσα μέχρι τώρα. Να είσαι καλά..

Αλεπού είπε...

Κάπου είχα ξαναδιαβάσει γι' αυτή την περίπτωση. Καλά έκανες κι έγραψες. Αυτά είναι παραδείγματα προς μίμηση και μαθήματα θέλησης και ανθρωπιάς!

Juanita La Quejica είπε...

Πόσο πονά η απουσία ενός αληθινού πατέρα, όταν δεν είναι πια το σώμα του εδώ...

lemon είπε...

Αναρωτήθηκα κι εγώ, τι θα γίνει αυτός ο γιός όταν ο πατέρας φύγει. Απο την άλλη, είχε τόσες (αναπάντεχες) στιγμές ευτυχίας, που μπορεί να το συντροφέψουν για όλη του την υπόλοιπη ζωή. Μάλλον. Αν θέλουμε να το δούμε θετικά.

"Ground Control to Major Tom" είπε...

Mε τέτοιο γονιό, είμαι σίγουρη ότι ακόμα και όταν μείνει μόνος η "παιδεία" του, θα του έχει γίνει τρόπος ζωής.
Και μετά εμείς κουραζόμαστε με τα διαβάσματα και τις τυχόν ιδιοτροπίες του.
Μάθημα ζωής είναι αυτή σου εδώ η ανάρτηση.
Καλό σου βράδυ και Χριστός Ανέστη:)

Ανώνυμος είπε...

Μ'εκανες να κλαψω και αυτη τη στιγμη πνιγομαι απο την συγκινιση.
Να'σαι καλα.

MåvяiÐåliå είπε...

exeis ton tropo sou na me kaneis kommatia :)
Filia